وقتي باروني چشمام

تو كجايي؟

تك و تنها مونده دستام تو كجايي؟

وقتي پـرپـر مي زنه اين دل زارم

ساكت و خاموش لبهام تو كجايي؟

وقتي بي تو نازنين بي همنشين و

گوشه گيري تك وتنهام تو كجايي؟

وقتي بغض تو گلوم و گونه هام خيس

يه نوازشگرو مي خوام تــو كجايي؟

چشماي تو يه فانوس هميشه روشن

وقتي سوت و كوره شبهام تو كجايي؟

وقتي من با هر نفس لحظه به لحظه

تو رو عاشقونه مي خوام تو كجايي؟

مي گويد:
بی گناه ترینِ مقتولان در سکوت سرد غم انگیز پاییزی، برگها بودند
برگهای زرد درخت تبریزی...

پس براي چه در اين بهار دوباره جوانه زده اند؟
براي دوباره كشته شدن؟

اگه تو مال من بودي ماه از چشات طلوع مي كرد
پرستو از رو دست تو نغمه هاشو شروع مي كرد
 اگه تو مال من بودي كلاغ به خونش مي رسيد
 مجنون به داد اون دل زرد و ديوونش مي رسيد
 اگه تو مال من بودي همه خبردار مي شدن
 ترانه هاي عاشقي رو سرم آوار مي شدن
 اگه تو مال من بودي قدم رو پاييز ميزديم
 پاييز مي فهميد كه ماها زبونشو خوب بلديم
 اگه تو مال من بودي انقد غريب نمي شدم
 من چي مي خواستم از خدا ديگه اگه پيشت بودم
 اگه تو مال من بودي دور خوشي نرده نبود
 دل من اون آواره اي كه شبا مي گرده نبود
 اگه تو مال من بودي چشام به چشمات شك نداشت
 تنگ بلور آرزوم مثل حالا ترك نداشت
 اگه تو مال من بودي جهنمم بهشت مي شد
 قصه ي عشق ما دو تا ، عبرت سرنوشت مي شد
 اگه تو مال من بودي مي بردمت يه جاي دور
 يه جا كه تو ديده نشي نباشه حتي كمي نور
 اگه تو مال من بودي ،‌ مي ذاشتمت روي چشام
 بارون مي خواستي مي باريد ، ابر سفيد گريه هام
 اگه تو مال من بودي برگا تو پاييز نمي ريخت
 شمعي كه پروانه داره ، اشك غم انگيز نمي ريخت
 اگه تو مال من بودي قفس ديگه اسير نداشت
 آدما دارا مي شدن ، دنيا ديگه فقير نداشت
 اگه تو مال من بودي خيال نمي كنم باشي
 پس مي رم و مي كشمت پيش خودم تو نقاشي

یه شب اومدی ساده و آروم . نشستیم با هم حرف زدیم . از خودمون گفتیم از مشکلاتمون از دلتنگیهامون از تنهاییهامون .

به زبون نیاوردیم ولی قرارمون این شد که همیشه در یاد هم باشیم ؛

به زبون نیاوردیم ولی به هم قول دادیم برای هم پشت محکمی باشیم

به زبون نیاوردیم ولی عهد کردیم که با هم مثل یه آینه باشیم اینقدر صاف که بشه زشتی ها و زیباییهامونو توی دل هم ببینیم .

به زبون نیاوردیم ولی قسم خوردیم که از هم جز به هم پناه نبریم

به زبون نیاوردیم ولی تصمیم گرفتیم با هم کامل بشیم

به زبون نیاوردیم ولی خواستیم به همدیگه آرامش هدیه کنیم

به زبون نیاوردیم ولی از خدا خواستیم توی این دوستی به ما کمک کنه

به زبون نیاوردیم ولی با نگاه همه چیزهارو به هم گفتیم .

تا اینکه یه شب اومدی به زبون آوردی که باید برم ؛ به زبون آوردم که چرا ؟

به زبون آوردی که باید بدون من زندگی کنی ؛ به زبون آوردم سخته

به زبون آوردی که قرارمون این بود که در یاد هم باشیم ؛ به زبون آوردم که مگه میشه به یادت نبود

به زبون آوردی که قول دادی محکم باشی ؛ به زبون آوردم که بدون تکیه گاه نمیشه محکم بود

به زبون آوردی که دیگه نمیشه . دیگه وقتشه از هم دور بشیم ؛ به زبون آوردم که هیچ وقت یادت از من دور نمیشه

به زبون آوردی که موافقی که همه چیز تموم شه ؛ به زبون آوردم که اگه تو میخوای من چیکاره ام

به زبون آوردی بعد از من چیکار میکنی ؛ به زبون آوردم که زندگی میکنم با همه چیزهای خوبی که برام گذاشتی

نگات کردم ، نگام کردی

سکوت کردم ؛ سکوت کردی

لبخند زدم ؛ لبخند زدی

گفتی پس برم ؟

هیچی نگفتم

گفتی حرفی نداری ؛ نمیخوای چیزی بگی  . حرف آخر ؟

گفتم دوست دارم .

گفتم تو چی حرفی نداری ؟

هیچی نگفتی

گفتم دوستم داری ؟

گفتی نه .

لحظه آخر بود . هردو ساکت . هردو مات و هردو در انتظار ...

با نگاهم پرسیدم : همین ؟

و تو زیر لب زمزمه کردی این رسم روزگاره .

هردو یک نفس عمیق کشیدیم تا بگیم میتونیم . تا بگیم محکمیم

دستامون ؛نگاهمون و راهمون از هم جدا شد و خلاف جهت هم قدم برداشتیم

نگاهم برگشت تا کاسه چشمم آب بریزه پشت پات و نمیدونستم که چشمای تو هم خیس خیس شده بودند وقتی که تو هم همون دم برگشتی تا رفتن منو به باور بشینی

و تازه فهمیدیم ما با هم و برای هم گریه کرده بودیم

دريا شده‌ ست خواهر و من هم برادرش

شاعرتر از هميشه نشستم برابرش

خواهر سلام! با غزلي نيمه‌آمدم

تا با شما قشنگ شود نيم ديگرش

مي‌خواهم اعتراف كنم هر غزل كه ما

با هم سروده‌ايم جهان كرده از برش

خواهر زمان ،زمان برادركشي‌ست باز‌

شايد به گوش‌ها نرسد بيت آخرش‌

با خود ببر مرا كه نپوسد در اين سكون

شعري كه دوست داشتي از خود رهاترش

دريا سكوت كرده و من حرف مي‌زنم

حس مي‌كنم كه راه نبردم به باورش

دريا منم! هم‌او كه به تعداد موج‌هات

با هر غروب خورده بر اين صخره‌ها سرش

هم او كه دل زده‌ست به اعماق و كوسه‌ها

خون مي‌خورند از رگ در خون شناورش

خواهر! برادر تو كم از ماهيان كه نيست

خرچنگ‌ها مخواه بريسند پيكرش

دريا سكوت كرده و من بغض كرده‌ام

بغض برادرانه‌اي از قهر خواهرش

                       

سلام

اينم آهنگ آريا ؟

۱- سبز

۲- دله من

۳- سر قرار

۴- سوال

۵- خوشم مياد

۶- بی قرار

۷- ليلا

۸- يالا يالا

۹- روزای بچگی

۱۰-ميکس

سلام . . .

 به وسعت آينها . قده همه آسمانها . مثل تولد بهار قشنگترين فصل خدا . دوست دارم  دوست دارم ...!!

 يه شب بارونی بسه برای از نو تر شدن . يه گل شمع دونی بسه برای عاشقتر شدن ..!!

 عشق مانند جنگ است که آغاز آن آسان و پايان دادن به آن دشوار ...!!

 عشق با يک لبخند شروع می شود . با يک بوسه اوج می گيرد . و با يک قطره اشک تمام می شود ...!!

 اگر چشمانه من درياست تويی فانوسه شبهايش ...!!!

در قريبی ياد کردم هيچ کس يادم نکردم * آرزوی مرگ کردم مرگ هم شادم نکرد ...!!

به جای دسته گلی که فردا بر قبرم نصارمی کنی . امروز با شاخه گلی کوچک يادم کن ... به جای صيله اشکی که فردا بر مزارم ميريزيم . امروز با تبسمی شادم کن ... به جای متنهای تسليت گونه که فردا در روزنامه برايم می نويسيم . امروز با پيامی کوچک خوشحالم کن . من . امروز به تو نياز دارم نه فردا ...!!!

ای کاش هميشه در کنارم بودی .

ای کاش می دانستی که من چقدر دوستت دارم .

ای کاش می دانستی که من به خاطر تو رازی به مرگ می شوم .

ای کاش معنای عشق و دوست داشتن را نمی فهميدم .

ای کاش هيچ وقت تو چشماش نگاه نمی کردم .

نمی دونم در نگاهش چه بود که من رو شيفته ی خودش کرد .

نگاهش را دوست دارم چرا ؟

نمی دانم ؟!!

خداوندا چگونه می توانم بذر عشق در دلش بکارم .!!!

من هميشه به ياد تو هستم بی تو تنهايم و بی تو معنای زندگی کردن را درک نمی کنم  .

و با تو معنای عشق و دوست داشتن را می فهمم .

ای کاش همه اينها را می دانستی  و ای کاش معنای عشق و دوست داشتن را از نگاهم می خوندی ...!!؟